چگونه مي توانيم مهارت قاطعيت و نه گفتن را در خود افزايش دهيم ؟

1)                       در ابتدا مشخص كنيم كه چه مي خواهيم بگوييد؟ بله يا نه . اگر مطمئن نيستيم كه چه تصميمي مي خواهيم بگيريم بگوييم : لازم است مدتي فكر كنم و بگوييم كه چه وقت به او پاسخ خواهيم داد.

2)                       نسبت به احسا سات ، نيازها ، عقايد و نظرات خودمان ، صادق و روراست باشيم و آنها را بشناسيم .

3)                       درخواست هاي منطقي خود را مشخص و مستقيم و صادقانه بيان كنيم .

4)                       اهداف و مقاصد خود را به روشي مستقيم و صادقا نه بيان كنيم .

5)                       نقطه نظرات خود را بدون شرمندگي و معذرت خواهي بيان كنيم .

6)                       تا جايي كه امكان دارد بطور خلاصه دليل خود را براي مخالفت بگوييم ا ما از دادن توضيحات زياد خودداري  كنيم .

7)                       اگر كا م‍لاٌ متوجه خواسته و پيام طرف مقابلملن نشويم ، براي روشن شدن موضوع سؤال كنيم و توضيح بخواهيم .

8)                       مسئول بودن راجع به رفتارهاي خودمان ، به ما اين فرصت را مي دهد كه احساس خوبي راجع به خود داشته باشيم .

9)                       اجازه ندهيم كه دوستان ، همكلاسي ها و اطرافيان ما ،رفتارها ، عقايد و ارزش ها ي خود را به ما تحميل كنند ، در عوض به آنها اين فرصت را بدهيم تا بدانند ما چه فكر و احساسي داريم ؟ و چه مي خواهيم ؟

10)                 از كلمه  ( نه ) استفاده كنيم  و ممكن است لازم باشد در صورت انتخاب آن : يك توضيحي نيز به آن بدهيم .

11)                 وقتي كاري را نمي خواهيم انجام بدهيم ، بگوييم ( نه ) تا اينكه بگوييم : ( خوب  مي داني ، آخه من اينطور فكر نمي كنم ... ) چرا كه اين پاسخ نشانه ترديد  ماست تا قاطعيت .

12)                  بهتر است به جاي عبارت  (من نمي توانم ... ) يا  ( من نبايد ...) از عبارت ( من تصميم دارم كه اين كار را نكنيم ) يا من نمي خواهيم در بيان مخالفت خود استفاده  كنيم .

13)                  شايد لازم باشد در برابر خواسته ديگران چندين بار امتناع و مخالفت خود را تكرار كنيم . نيازي نيست هر با توضيحات جديد بدهيم ، فقط  ( نه ) را تكرار كنيم و دلايل اوليه خود را بگوييم .

14)                  اگر طرف مقابل ما بعد از هر بار نه گفتن ما باز اصرار به خواسته خود دارد ، سكوت كنيم يا موضوع بحث را عوض كنيم و يا حتي مي توانيم مكالمه را قطع كرده و محل را ترك كنيم .

15)                  به قوانين ديگران احترام و اهميت قايل مي شويم و آنها را بشناسيم .

16)                  از امتناع خود احساس گناه نكنيم ،اين وظيفه ما نيست كه مشكلات ديگران را حل كنيم .

17)                  مي توانيم احساس شخصي را كه خواسته او را رد كرده ايم ، بيان كنيم  تا به او بفهمانيم كه متوجه شرايط او هستيم ، مانند: ( من مي دانم كه اين تو را ناراحت مي كند ، اما من ...)

18)                  اگر با تقاضاي اوليه فرد ، موافق نيستيم  اما مايل هستيم به او كمك كنيم ، مي توانيم بطور مثال بگوييم : من نمي توانم تمام عصر را بما نم  و به تو كمك كنم ، اما مي توانم دو ساعت بما نم .

19)                  ما اين حق را داريم كه عقيده خود را عوض كنيم و به تقاضايي كه در ابتدا پاسخ مثبت داده ايم ، حالا پاسخ منفي بدهيم .

20)                  براي نشان دادن احساس عصبانيت و ناراحتي خود از ضمير   ( من ) و ( ما ) استفاده  كنيم به جاي آنكه با استفاده از  كلمه ( تو ) و ( شما ) او را سرزنش كرده و انگشت اتمام به سويش نشانه بگيريم . مثلاٌ  مناسب تر است بگوييم : من خيلي ناراحت  مي شوم وقتي به نظر من توجه نمي كنيد تا اينكه بگويييد : شما خيلي بي خيال و بي توجه هستيد و به نظرات ديگران هيچ ارزشي قايل نمي شويد .

21)                  در هنگام ارتباط با ديگران از وضعيت بدني و تن صداي مناسب استفاده كنيم ، مثلاٌ  تن ضعيف صدا ، شانه ها ي فرو افتاده ،  دستها ي درهم قفت شده و نگاه غير مستقيم و نا مطمئن ، حالت ترس ، ترديد و انفعال را در ما نشان  مي دهد و طرف مقابل براي در خواستهاي غير منطقي اش بي پروا تر مي كند ، و بر عكس  داد وفرياد ، نگاه گستاخانه  و ... نشانه پر خاشگرانه  ما  وزير پا گذاشتن حقوق ديگران است ، يعني مطمئن باشيم ژست غير كلامي ما تقويت كننده پيام كلامي ماست .

22)                  در هنگام بيان و انتقال پيام خود از ارتباط چشمي مناسب استفاده كنيم و بصورت طرف مقابل نگاه كنيم .

23)                 در يك فاصله مناسب و راحت از طرف مقابل بايستيم  با بنشينيم

24)                  در صورت لزوم پيام خود را تكرار كنيم و اگر فكر مي كنيم هدف و پيام ما به خوبي و روشني دريافت نشده است ، آن را توضيح دهيم .

25)                 زماني كه در موفقيت قرار مي گيريم كه لازم است پاسخ  ( نه ) بگوييم و مخالفت خود را با عقيده نظر و خواست ديگران مطرح كنيم

هميشه اين سؤالات را از خود بپرسيم :

-      آيا توانستم  پيام خوئ را هر چه واضح تر و روشن تر بيان كنم ؟

-      چقدر در مورد چيزي كه مي خواستم بگويم بطور خاص و مشخص عمل كردم؟

-      آيا ممكن است دوباره پيام خود را تكرار كنم ؟ آيا با انجام آن احساس راحتي مي كنم ؟

-      علاوه بر كلام خود چگونه از زبان بدني خود براي انتقال پيام استفاده كردم ؟

26)                  در مورد تقاضاي خودمان اگر طرف مقابل بار اؤل پاسخ منفي به تقاضاي را  داد :  آن را تكرار كنيم و خيلي و خيلي زود از خواسته خود با اولين پاسخ منفي نگذريم .

27)                  از ديگران بخواهيم وقتي با آنها صحبت مي كنيم به نقطه نظرات ما گوش بدهند .

 

                                                                                                                                پايان

 

        گردآورنده :  مريم اميني